Boek - BIG MAGIC

Wat fijn een boek vol herkenning! Soms heb ik het idee dat je onbewust dat boek kiest die je in die bepaalde periode van je leven moet lezen. En zo had ik dat ook met dit boek. Ik was begonnen aan een cursus aan een kunstacademie. De cursus was zo ingericht dat je werkte aan je portfolio en je aan het einde ook gelijk je toelating deed. Ik heb jaren geroepen: "Als ik alles over zou doen, op het gebied van school/werk, dan ging ik kunstacademie doen"... En nu vond ik het wel eens tijd. Helemaal in mijn element, maar toch ook het besef dat zo'n opleiding geen garanties geeft voor een creatievere toekomst. Ik heb bv. een heel creatieve nicht, die hele mooie dingen maakt, maar die naast haar eigen werk ook nog voor een baas moet werken om rond te komen. Hierover praat Elizabeth toevallig ook in het boek.

"Je kunst hoeft niet alleen niet origineel te zijn, hij hoeft ook niet belangrijk te zijn"

Dat vond ik wel een van de dingen die als een soort van opluchting kwam. Hoe raar dit ook klinkt, want je kan dit natuurlijk ook zelf bedenken. Maar ik kreeg bijvoorbeeld over mijn werk te horen dat het "cliché" was en "erg positief". Nou is dat misschien voor een ander ook wel. Maar voor mij ging opeens een lichtje branden... Dit is ook precies wat het mij brengt! En daar draait creativiteit ten slotte ook over. Wat het je brengt!

Ook schrijft ze heel pakkend over perfectie. Als je een perfectionist bent begrijp je heel goed dat het net lijkt of het je veel goeds brengt maar in feite staat het alleen maar in de weg. De schrijfster Rebecca Solnit zegt het heel goed: 'Heel veel mensen geloven in perfectie, maar die verpest verder alles, want perfectie is niet alleen de vijand van het goede, maar ook de vijand van het haalbare, het mogelijke en de lol'.

"Het gaat niet om hoe ze je noemen; het gaat om waar jij naar luistert" - W.C. Fields

Dit is het belangrijkste inzicht dat Elizabeth Gilbert mij gaf: "Maar ik ben bang dat studenten aan een kunstopleiding vaak eigenlijk alleen maar uit zijn op een bewijs dat ze echte creatievelingen zijn, omdat het nu eenmaal op hun diploma staat". Dit is namelijk precies waarom ik in feite spijt heb dat ik nooit de kunstacademie heb gevolgd. Omdat ik dan de 'toestemming' zou hebben om een creatief leven te leiden. Dus heb ik besloten dat ik dat niet hoef... Ik zeg vanaf vandaag dat ik een creatieveling ben. Omdat voor mij naast ademen, eten, slapen, creatief leven net zo belangrijk is.

"als ik niet actief iets aan het maken ben, waarschijnlijk  actief iets kapotmaak"

Altijd interessant als mensen schrijven over dingen die een groot deel van je leven uitmaken. En heel toevallig gaf dit boek mij de kracht om weer een keuze te maken en afscheid te nemen van een klein avontuur. Dankbaar dat ik het eindelijk heb geprobeerd en het inmiddels ook het lef heb om te zeggen dat het niet was zoals ik had verwacht.

 


Commentaar schrijven

Commentaren: 0